พระแม่ลักษมีในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์

พระแม่ลักษมีในเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ นักวิชาการสันนิษฐานว่า ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นชนชั้นสูง และชนชั้นปกครอง ดูจะให้ความสำคัญกับพุทธศาสนามากยิ่งขึ้น ส่วนหนึ่งเพื่อสร้างความชอบธรรมและความมั่นคงทางการเมือง เพราะคนไทยในสมัยนั้นมีศรัทธาต่อพุทธศาสนาเหนือสิ่งอื่นใด อย่างไรก็ดีความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ฮินดูก็ไม่ได้เลือนหายไป ที่ราชธานีแห่งใหม่ยังคงมีการสร้างเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ ประกอบด้วยโบสถ์ 3 หลัง เพื่อเป็นสถานที่สำหรับประกอบพิธีกรรมของพราหมณ์ในราชสำนักมีการสร้างเสาชิงช้าขนาดใหญ่ขึ้น เพื่อให้บ้านเมืองมีความแข็งแรง เมื่อพ.ศ. 2327

ประติมากรรมพระแม่ลักษมีที่เก่าแก่ที่สุดในสมัยรัตนโกสินทร์ได้แก่ พระแม่ลักษมีซึ่งประดิษฐานภายในสถานพระนารายณ์ในเทวสถานโบสถ์พราหมณ์เสาชิงช้า รูปพระแม่ลักษมีหล่อด้วยปูนลงรักสีดำสนิท พระอิริยาบถทรงยืน ในส่วนของอริยาบทนั้น รูปพระแม่ลักษมีทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาลงข้างพระวรกาย พระหัตถ์ซ้ายยกขึ้นระดับพระอุระ แล้วทรงถือดอกบัว 1 ดอก ลกษณะนี้จะพบเห็นได้เสมอในรูปเทวสตรีของศิลปะอินเดียภาคใต้ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ลวะเป็นต้นมา หนังสือพระลักษมีเทวีผู้เปี่ยมด้วยพระสิริโฉมและความกรุณาปราณี : วรลักษณ์ ผ่องสุขสวัสดิ์ / สำนักพิมพ์อมรินทร์

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

. . . . . . . . .