การบูชาพระพิฆเณศ คือเหตุแห่งที่มาของปัญญาและทางออกของปัญหานั้น อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันปัญหาที่พึงจะเกิดโดยอำนาจของพระพิฆเณศหรือเหล่าบริวาร หรือด้วยเหตอื่นใดก็ตาม อันจะเป็นปัจจัยในการเกิดอุปสรรค เพื่อป้องกันปัญหาเหล่านั้น ควรที่จะทำการบูชาพระพิฆเนศก่อนเริมกิจการงานใดๆ เมื่อพระพิฆเนศได้รับการบูชาได้รับความพึงพอใจแล้ว พระพิฆเณศย่อมอำนวยอวยพรให้กิจการนั้นปราศจากซึ่งอุปสรรค หรือมิเช่นนั้นแล้ว พระพิฆเณศก็จะเป็นผู้ทำลายอุปสรรคทั้งหลายอันพึงจะเกิดขึ้นตามมาในอนาคต

พระพิฆเณศ คือเจ้าแห่งอุปสรรคทั้งหลาย ในขณะเดียวกัน ก็เป็นผู้ประทานความสำเร็จ ความสมหวังอีกด้วยเช่นกัน พระพิฆเณศคือประตูที่จะเปิดไปสู่ความสมประสงค์ในทุกสิ่งที่ปรารถนา และหากปราศจากการบูชาพระองค์ แล้ว ไฉนเลยประตูแห่งความสำเร็จนั้นจะเปิดออกมาได้ ในอดีตนั้น พระพิฆเณศนับเป็นเทพเจ้าที่ทรงอิทธิพลทางจิตใจและทรงไว้ซึ่งความน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

ความเชื่อในยุคแรกๆ ด้วยว่า ความเชื่อถือดั้งเดิมของการนับถือพระพิฆเณศนั้น ปะปนอยู่กับการนับถือยักษ์ พระพิฆเณศคือเทพดุร้าย เป็นยักษ์ เป็นเจ้าแห่งยักษ์และภูติผีปีศาจ ผู้ที่ไม่เคารพในพระองค์ย่อมได้รับการให้ร้าย เกิดอาถรรพ์ต่างๆ นานา คติความเชื่อแบบนี้ น่าจะเกิดขึ้นในสมัยโบราณ ครั้งที่คนพื้นเมืองทั่วไปยังต้องพึ่งพาอาศัยป่า ด้วยเหตุนี้ พระพิฆเณศจึงเป็นทั้งเจ้าแห่งป่า เจ้าแห่งปีศาจ รวมทั้งมีภาพพจน์เป็นยักษ์ไปด้วย