ศาสนาฮินดู นั้นอยู่คู่กับศาสนาพุทธมาตั้งแต่เริ่มมีประเทศไทย จนบางครั้งชาวไทยหลายคนก็แยกไม่ออกว่าสิ่งใดคือ แก่นของฮินดู และสิ่งใดคือ แก่นของพุทธ...

อย่างไรก็ดี ทุกวันพิธีกรรมต่างๆ ของไทยเรานั้นยังมีการอิงกับ พิธีกรรมของพราหมณ์-ฮินดู เคียงไปกับพุทธอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็น พระราชพิธีโสกัณฑ์ พระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ไปจนถึง พิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพของ พระเจ้าแผ่นดิน และ พระบรมวงศานุวงศ์ ตลอดจนถึงพิธีขึ้นบ้านใหม่ของหลายๆ ครอบครัว เป็นต้น

ชื่อของ วัดพระศรีมหาอุมาเทวี นั้น บ่งบอกให้เราได้รู้ถึงนิกายที่ผู้ก่อตั้งนับถือว่าเป็น นิกายศักติ คือ นับถือเทพสตรี (มหาเทวี) เป็นหลัก เทพสตรีอย่าง พระศรีมหาอุมาเทวี หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่า พระแม่อุมา หรือ เจ้าแม่อุมา นั้น เป็นพระมเหสีของ พระอิศวร หรือ พระศิวะ ถือได้ว่าเมื่อยามที่พระองค์ทรงเสวยร่างเป็นเจ้าแม่อุมา จะเป็นเจ้าแห่งความเมตตากรุณา และงามสง่า ดังนั้นผู้มีจิตศรัทธาจึงนิยมไปกราบไหว้บูชา และขอพรมากมาย

ที่วัดแขกนี้ นอกจากจะมีองค์พระประธานเป็นพระแม่อุมา ซึ่งมีผู้คนมากราบไหว้ขอพรมากมายแล้ว ที่วัดนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานของ พระพิฆเนศ อีกด้วย รวมทั้งมหาเทพ และมหาเทวีองค์อื่นๆ ในศาสนาฮินดูอีกมากมาย ทั้ง พระพรหม พระวิษณุ พระขันทกุมาร พระแม่ลักษมี พระแม่สุรัสวดี ฯลฯ

สถาปัตยกรรมของวัดเป็นศิลปะโบราณของ อินเดียตอนใต้ ผสมผสานกัน ระหว่างสมัยโชละและปาลวะ ซึ่งจะพบในเทวาลัยทางอินเดียตอนใต้โดยเฉพาะใน รัฐทมิลนาดู ภายในมีองค์ พระแม่ศรีมหามารีอัมมัน (พระแม่อุมา) ประดิษฐาน เป็น เทพประธานอยู่กลางโบสถ์ แวดล้อมด้วยพระพิฆเนศ พระขันธ์กุมาร พระศิวะ พระกฤษณะ พระวิษณุ พระแม่รัศมี และพระแม่กาลี บริเวณกลางลานเทวสถานมีเทวาลัยขนาดเล็ก ภายในเป็นที่ประดิษฐาน ศิวลึงค์